Wat doen jullie in het volgende geval: Tijdens onderzoek vind je een website met genealogische gegevens, alle gegevens van huidig nog levende mensen staan er op. (Geen adressen) Lijkt me een geval van iemand die het niet weet (of niet kan schelen). In het verleden heb ik na een beleefd mailtje wel eens een flinke scheldkanonnade over me heen gekregen, hetgeen niet uitnodigt om zo'n exercitie nog eens te ondernemen. -- met vriendelijke groeten, Erik Appeldoorn

Erik Appeldoorn wrote: > Wat doen jullie in het volgende geval: Tijdens onderzoek vind je een > website met genealogische gegevens, alle gegevens van huidig nog > levende mensen staan er op. (Geen adressen) Lijkt me een geval van > iemand die het niet weet (of niet kan schelen). In het verleden heb ik na > een > beleefd mailtje wel eens een flinke scheldkanonnade over me heen > gekregen, hetgeen niet uitnodigt om zo'n exercitie nog eens te > ondernemen. Eerlijk gezegd vind ik de wet WBP voor genealogische onderzoekers een stap te ver. Net als de openbaarheidsbeperkingen. Want in principe zijn de gegevens van de burgerlijke stand openbaar. Staat in het BW. Die openbaarheid is beperkt tot het zich verschaffen van uittreksels en afschriften van met name genoemde personen. Voor een genealoog een lastige moeilijk begaanbare weg, maar het kan wel. En de WBP is niet geschreven voor genealogisch onderzoek maar voor heel andere zaken en wordt om het leven geschonden door iedereen uit de commerciele wereld. En dan zijn de genealogen Roomscher dan de Paus en gaan zich aan de WBP houden. Waarom? Omdat we als individu veel makkelijer te pakken bent dan grote bedrijven die zich schuldig maken aan overtreding van de WBP. Daarenboven is er niks confidentieels aan geboorte-, huwelijks- en overlijdensgegevens. Hier en daar zal een familiegeheim gevonden worden, maar aan de meeste gegevens zit geen enkele geheimzinnigheid, uitgezonderd de adressen en telefoonnummers maar die zijn vaak op het www wel te vinden. Ik zou in plaats van de toestemmingsregel vooraf dan graag een bezwaar achteraf zien. Het maakt je publiceren makkelijker en je kunt achteraf reageren op bezwaren. In de goeie ouwe tijd waren we ZO blij met jongeborenen en aanstaande bruidsparen dat ze dat in de regel in de krant aankondigden. Dat gebruik is jammer genoeg wat in onbruik geraakt. Ook de gemeenten zijn onder druk van Den Haag gestopt met het wekelijks of maandelijks publiceren van de gegevens van de burgerlijke stand. Vooral na de totaal misgecommuniceerde Volkstelling 1971 werden de teugels onder druk van de publieke opinie door Den Haag aangescherpt. Ondertussen koppelt de overheid bestand aan bestand. Als je een nieuwe auto koopt gaan ze bij wijze van spreken bij de belastindienst al kijken waar je het kreng van betaald hebt. Alleen de doden vind je tegenwoordig nog op het w.w.w. op sites als mensenlinq. Ik hecht niet zoveel waarde aan de WBP voor genealogen. De wet heeft zeker geen toegevoegde waarde voor onze hobby. Alleen adressen laat ik, ook al weet ik ze, wat bij de meesten niet het geval is, achterwege als ik iets publiceer of aan anderen bekend maakt. Verder mag iederen alles van me hebben, alleen mijn pincode krijg je ook niet. -- Met Vriendelijke Groeten, Ben Doedens Tot 2002 ABS. Oud-Volksteller. Oud Ambtenaar Burgerzaken. En allergisch voor oude boeken. Alle Groningers en WieWasWie zijn daaom ideaal.

Dank je wel Ben, Uw uiteenzetting is mij uit het hart gegrepen. Patrick van Griethuysen http://www.camerama.demon.nl > Eerlijk gezegd vind ik de wet WBP voor genealogische onderzoekers een stap > te ver. Net als de openbaarheidsbeperkingen. Want in principe zijn de > gegevens van de burgerlijke stand openbaar. Staat in het BW. Die > openbaarheid is beperkt tot het zich verschaffen van uittreksels en > afschriften van met name genoemde personen. Voor een genealoog een lastige > moeilijk begaanbare weg, maar het kan wel. > En de WBP is niet geschreven voor genealogisch onderzoek maar voor heel > andere zaken en wordt om het leven geschonden door iedereen uit de > commerciele wereld. En dan zijn de genealogen Roomscher dan de Paus en gaan > zich aan de WBP houden. Waarom? Omdat we als individu veel makkelijer te > pakken bent dan grote bedrijven die zich schuldig maken aan overtreding van > de WBP. > > Daarenboven is er niks confidentieels aan geboorte-, huwelijks- en > overlijdensgegevens. Hier en daar zal een familiegeheim gevonden worden, > maar aan de meeste gegevens zit geen enkele geheimzinnigheid, uitgezonderd > de adressen en telefoonnummers maar die zijn vaak op het www wel te vinden. > Ik zou in plaats van de toestemmingsregel vooraf dan graag een bezwaar > achteraf zien. Het maakt je publiceren makkelijker en je kunt achteraf > reageren op bezwaren. > > In de goeie ouwe tijd waren we ZO blij met jongeborenen en aanstaande > bruidsparen dat ze dat in de regel in de krant aankondigden. Dat gebruik is > jammer genoeg wat in onbruik geraakt. Ook de gemeenten zijn onder druk van > Den Haag gestopt met het wekelijks of maandelijks publiceren van de gegevens > van de burgerlijke stand. Vooral na de totaal misgecommuniceerde > Volkstelling 1971 werden de teugels onder druk van de publieke opinie door > Den Haag aangescherpt. Ondertussen koppelt de overheid bestand aan bestand. > Als je een nieuwe auto koopt gaan ze bij wijze van spreken bij de > belastindienst al kijken waar je het kreng van betaald hebt. Alleen de doden > vind je tegenwoordig nog op het w.w.w. op sites als mensenlinq. > > Ik hecht niet zoveel waarde aan de WBP voor genealogen. De wet heeft zeker > geen toegevoegde waarde voor onze hobby. > > Alleen adressen laat ik, ook al weet ik ze, wat bij de meesten niet het > geval is, achterwege als ik iets publiceer of aan anderen bekend maakt. > Verder mag iederen alles van me hebben, alleen mijn pincode krijg je ook > niet. > >