Nou, hier een compliment: dat is nu eens een zeer goede uitleg, dank aan Ben Doedens): Wat in de krant staat als familie advertentie is openbaar, leuk of niet. En zeker is die privacy wet te ver doorgeschoten. Zeker , sinds we nu weten dat zovele regeringsintellingen hier en in het buitenland, druk zijn onze e-mails en berichten door te nemen...wat een lachertje. Pieter On Tuesday, October 1, 2013 5:23:43 PM UTC+2, Ben Doedens wrote: > Erik Appeldoorn wrote: > > > Wat doen jullie in het volgende geval: Tijdens onderzoek vind je een > > > website met genealogische gegevens, alle gegevens van huidig nog > > > levende mensen staan er op. (Geen adressen) Lijkt me een geval van > > > iemand die het niet weet (of niet kan schelen). In het verleden heb ik na > > > een > > > beleefd mailtje wel eens een flinke scheldkanonnade over me heen > > > gekregen, hetgeen niet uitnodigt om zo'n exercitie nog eens te > > > ondernemen. > > > > Eerlijk gezegd vind ik de wet WBP voor genealogische onderzoekers een stap > > te ver. Net als de openbaarheidsbeperkingen. Want in principe zijn de > > gegevens van de burgerlijke stand openbaar. Staat in het BW. Die > > openbaarheid is beperkt tot het zich verschaffen van uittreksels en > > afschriften van met name genoemde personen. Voor een genealoog een lastige > > moeilijk begaanbare weg, maar het kan wel. > > En de WBP is niet geschreven voor genealogisch onderzoek maar voor heel > > andere zaken en wordt om het leven geschonden door iedereen uit de > > commerciele wereld. En dan zijn de genealogen Roomscher dan de Paus en gaan > > zich aan de WBP houden. Waarom? Omdat we als individu veel makkelijer te > > pakken bent dan grote bedrijven die zich schuldig maken aan overtreding van > > de WBP. > > > > Daarenboven is er niks confidentieels aan geboorte-, huwelijks- en > > overlijdensgegevens. Hier en daar zal een familiegeheim gevonden worden, > > maar aan de meeste gegevens zit geen enkele geheimzinnigheid, uitgezonderd > > de adressen en telefoonnummers maar die zijn vaak op het www wel te vinden. > > Ik zou in plaats van de toestemmingsregel vooraf dan graag een bezwaar > > achteraf zien. Het maakt je publiceren makkelijker en je kunt achteraf > > reageren op bezwaren. > > > > In de goeie ouwe tijd waren we ZO blij met jongeborenen en aanstaande > > bruidsparen dat ze dat in de regel in de krant aankondigden. Dat gebruik is > > jammer genoeg wat in onbruik geraakt. Ook de gemeenten zijn onder druk van > > Den Haag gestopt met het wekelijks of maandelijks publiceren van de gegevens > > van de burgerlijke stand. Vooral na de totaal misgecommuniceerde > > Volkstelling 1971 werden de teugels onder druk van de publieke opinie door > > Den Haag aangescherpt. Ondertussen koppelt de overheid bestand aan bestand. > > Als je een nieuwe auto koopt gaan ze bij wijze van spreken bij de > > belastindienst al kijken waar je het kreng van betaald hebt. Alleen de doden > > vind je tegenwoordig nog op het w.w.w. op sites als mensenlinq. > > > > Ik hecht niet zoveel waarde aan de WBP voor genealogen. De wet heeft zeker > > geen toegevoegde waarde voor onze hobby. > > > > Alleen adressen laat ik, ook al weet ik ze, wat bij de meesten niet het > > geval is, achterwege als ik iets publiceer of aan anderen bekend maakt. > > Verder mag iederen alles van me hebben, alleen mijn pincode krijg je ook > > niet. > > > > > > -- > > Met Vriendelijke Groeten, > > Ben Doedens > > Tot 2002 ABS. Oud-Volksteller. Oud Ambtenaar Burgerzaken. En allergisch voor > > oude boeken. Alle Groningers en WieWasWie zijn daaom ideaal.

We moeten het natuurlijk niet te gek maken. Geboorte-, huwelijks- en overlijdensadvertenties worden gepubliceerd met het doel om personen te verwittigen van een gebeurtenis van wie het adres onbekend is. Deze publicaties zijn niet bedoeld voor genealogen om binnen de gestelde termijnen van openbaarstelling deze informatie publiek te maken. Ikzelf hanteer de ruime stelregel dat ik namen van volwassenen binnen de termijn van openbaarstelling wel publiceer, maar als iemand daar bezwaar tegen maakt die namen ook verwijder, wat inderdaad wel eens voorkomt. Meestal vindt men het leuk om in een stamboom opgenomen te zijn.

Chris van Dijkum wrote: > We moeten het natuurlijk niet te gek maken. Geboorte-, huwelijks- en > overlijdensadvertenties worden gepubliceerd met het doel om personen > te verwittigen van een gebeurtenis van wie het adres onbekend is. > Deze publicaties zijn niet bedoeld voor genealogen om binnen de > gestelde termijnen van openbaarstelling deze informatie publiek te > maken. Ikzelf hanteer de ruime stelregel dat ik namen van volwassenen > binnen de termijn van openbaarstelling wel publiceer, maar als iemand > daar bezwaar tegen maakt die namen ook verwijder, wat inderdaad wel > eens voorkomt. Meestal vindt men het leuk om in een stamboom > opgenomen te zijn. Je hanteert dus ook de zgn. opt-out stelregel. De WBP gaat van het omgekeerde uit. Maar bij de wetgeving omtrent het zgn. bel me niet register kiezen ze weer voor opt-out. Ik denk dat overigens vrijwel niemand adresgegevens publiceert. Niet om de reden die jij aanvoert. Mensen plaatsen advertenties om van een gebeurtenis kennis te geven. Dat anderen daar om andere redenen ook gebruik van maken is daarbij ingecalculeerd. Ook criminelen maken er gebruik van, b.v. om een woning van iemand die is overleden tijdens de uitvaart even een bezoekje te brengen. Overigens verouderen deze gegevens door b.v. verhuizing vrij snel. Overigens hebben de openbaarheidstermijnen van het BW geen betrekking op adresgegevens. De burgerlijke stand registreert dit niet meer in de akten. De GBA wel, maar dat is een ander verhaal. En de WBP gaat niet van termijnen uit, maar van het verzamelen van persoonsinformatie. -- Met Vriendelijke Groeten, Ben Doedens

Chris van Dijkum wrote on 02 okt 2013 in soc.genealogy.benelux: > We moeten het natuurlijk niet te gek maken. "natuurlijk" is een zwaktebod als discussieargument, Chris, alsof anders denken "onnatuurlijk" zou zijn. Het zelfde geldt voor "te gek", heel subjectief. > Geboorte-, huwelijks- en > overlijdensadvertenties worden gepubliceerd met het doel om personen > te verwittigen van een gebeurtenis van wie het adres onbekend is. Het "doel" zou dat soms kunnen zijn, maar per geval weet je dat niet. Het "middel" is openbaarmaking. "ad-vertere" Latijn, draaien naar [de buitenwereld], onder de aandacht brengen. En openbaar is voor mij openbaar, ongeacht veronderstellingen over het doel. Dat je vriendelijk bent, en je desgevraagd aanpast, is prima. Maar dat de vragende partij daar een wettelijk recht op heeft, dat bestrijd ik. Privacy kan alleen een levend en denkend persoon of ander dier wensen, krijgen of gebrek aan hebben. Kasten met kleren, bomen met liefdesverklaringen, dagboeken van overledenen en familieleden van overledenen niet. Er kunnen best andere redenen voor geheimhouding zijn, trouwens, maar dat is dan geen privacy. De geboorte, huwelijk en overlijdensadvertenties die ik in mijn leven heb geplaatst, waren niet bedoeld om bekenden met onbekend adres te verwittigen, maar duidelijk gewoon door mij bedoeld als een openbaarmaking voor de hele wereld. ===================== Mooi woord trouwens, verwittigen, alleen in het Brabants kennen we nog: "Wittig ge de Sint Jan?", en dan niet in de betekenis van "witte ge?", het wit verven van de kathedraal van Den Bosch. Welnu, door openbaarmaking veroorzaak je dat eenieder "wittig" kan worden van het onderwerp daarvan. Als dat niet de bedoeling is, dan moet je niet openbaar maken. Wat te denken van: "Deze tekst is niet bedoeld om te lezen"? -- Evertjan. The Netherlands. (Please change the x'es to dots in my emailaddress)