Soms vind ik weer iets wat een persoon een beetje een gezicht geeft. persoon in kwestie is Henricus Oort (*1778 +1849 Rotterdam) Bron Leeuwarder Courant: 31 jul 1849 pagina 2 De Rotterdamsche Courant deelt de volgende doodstijding mede: nog te midden der blijdschap over het behoud van een harer leeraren, werd de Nederduitsche Gereformeerde gemeente alhier, gisteren (24 julij) met rouw vervuld, door het plotseling afsterven, als slagtoffer der cholera, van haren oudsten leeraar, den wel-eerw. heer H. Oort, Ridder der orde van den Nederlandschen Leeuw. Na den 11 augustus 1799 de dienst des Evangelies te Hoogeveen aanvaard te hebben waarvan hij eerlang gedachtenis hoopte te vieren, werd de nu overledene ten jare 1802 te Zwolle beroepen, en den 28 november 1806 te Rotterdam bevestigd. Gedurende bijna 43 jaren stichtte hij hier door leer en wandel; was om zijne minzaamheid en hartelijkheid algemeen bemind; bewerkte, ook door ijverige deelneming aan de verrigtingen van zendeling- en bijbelgenootschap en andere loffelijke instellingen, veelzijdig nut. Ofschoon in ruim een-en-zeventigjarigen ouderdom, getuigden zijn voorkomen en helder redenaarstalent nog van veel levenskracht, en bleef hij steeds vatbaar voor die zuivere levensvreugde, die den opregten Christen past en de kroon der grijsheid opluistert. Blijmoedig en gelukkig huisvader, mogt hij zich in de spoedige bevordering van twee zonen verblijden, die zijn voetspoor zo waardig drukken; gul en hartelijk vriend, wordt hij, gelijk door zijn weduwe, kinderen, kindskinderen en ambtsbroeders, door vele trouwe vrienden betreurd. Wat me opvalt, het brede taalgebruik en dan ineens het woord wel-eerwaarde niet uitgeschreven De doodsoorzaak (die meestal onbekend blijft) Het noemen van 2 zonen, maar de andere 5 kinderen ontbreken (en zeker zijn dan nog levende derde kind, een dochter) -- met vriendelijke groeten, Erik Appeldoorn